Przejdź do głównej zawartości

Wzorce i kontrasty

Reguły główne​

Tradycyjne pytania przypadków mogą pomóc odświeżyć formę, którą już znasz, ale słabo działają jako narzędzie decyzyjne. Najpierw ustal relację, a pytanie traktuj najwyżej jako dodatkową kontrolę.

  • Obiekt znajdujący się w zasięgu działania zwykle ciągnie do biernika.
  • Obiekt poza zasięgiem działania, źródło, cel z do lub zależność rzeczownikowa zwykle ciągną do dopełniacza.
  • Odbiorca lub doznający zwykle ciągną do celownika.
  • Rola, narzędzie, towarzysz lub statyczne położenie względne zwykle ciągną do narzędnika.
  • Temat, bycie w kontekście lub ruch po obszarze zwykle ciągną do miejscownika.
  • Ruch do wnętrza albo na cel często ciągnie do biernika.
  • Przyimek sprawdzaj dopiero po ustaleniu relacji.

Kluczowe kontrasty przyimków​

Nagłówki w tej części są uporządkowane według znaczenia. Przyimek i pytanie przypadkowe pojawiają się dopiero później, a nie odwrotnie.

  • do + dop oznacza ruch do miejsca: Idę do domu, Jadę do Krakowa.
  • w + bie oznacza wejście do wnętrza, a w + miejsc oznacza bycie w środku: Wchodzę w wodę, Jestem w domu.
  • na + bie oznacza ruch na cel lub wydarzenie, a na + miejsc oznacza położenie na powierzchni albo udział w wydarzeniu: Kładę książkę na stół, Jestem na stole, Idę na koncert.
  • z + dop oznacza skąd, a z + nar oznacza z kim: Wracam z pracy, Idę z bratem.
  • pod, nad, przed, za i między z narzędnikiem opisują statyczne położenie względne: Mieszkam pod Krakowem, Stół stoi przed oknem.

Minimalne pary​

Każda para poniżej przeciwstawia dwa znaczenia, które na powierzchni wyglądają podobnie, ale uruchamiają inne polskie narzędzia.

  • Idę do domu wskazuje na cel ruchu, więc użyj do + dop. Jestem w domu wskazuje na położenie wewnątrz, więc użyj w + miejsc.
  • Kładę książkę na stół wskazuje na ruch w stronę celu, więc użyj na + bie. Książka leży na stole wskazuje na położenie na powierzchni, więc użyj na + miejsc.
  • Wracam z pracy wskazuje na źródło, więc użyj z + dop. Idę z bratem wskazuje na towarzysza, więc użyj z + nar.
  • Widzę psa utrzymuje obiekt w zasięgu działania, więc działa biernik. Nie widzę psa pod negacją silnie ciąży ku dopełniaczowi.
  • To jest lekarz nazywa tożsamość lub klasyfikację, więc działa mianownik. On jest lekarzem nazywa rolę lub funkcję, więc działa narzędnik.

Częsty rząd czasowników​

To nie są losowe etykiety przypadków przypięte do czasowników. Każdy nagłówek nadal odsyła do relacji takiej jak obiekt, odbiorca, źródło, temat albo rola.

Czasownik lub wzorzecGłówna relacjaSchematPrzykład
lubićObiekt bezpośredniV + bieLubię kawę
widziećObiekt percepcjiV + bieWidzę psa
miećObiekt posiadaniaV + bieMam czas
pomagaćOdbiorca lub beneficjentV + celPomagam bratu
podobać sięDoznającyV + celPodoba mi się film
brakować / braknąćBrakV + cel + dopBrakuje mi czasu
szukaćSzukany obiekt poza zasięgiemV + dopSzukam kluczy
potrzebowaćPotrzebaV + dopPotrzebuję czasu
uczyć sięPrzedmiot naukiV + dopUczę się polskiego
bać sięObiekt lękuV + dopBoję się psa
interesować sięSfera zainteresowaniaV + narInteresuję się historią
jechać / iść doCel ruchuV + do + dopJadę do miasta
mieszkać wMiejsce wewnątrzV + w + miejscMieszkam w Krakowie
myśleć oTematV + o + miejscMyślę o pracy
należeć doPrzynależnośćV + do + dopTo należy do mnie